Treść „Małych kobietek” Louisy May Alcott można streścić w
jednym zdaniu: rok z życia rodziny Marchów. Opowieść zaczyna się przed Bożym
Narodzeniem, a kończy po kolejnym Nowym Roku. Głównymi bohaterkami są cztery
dorastające siostry: najstarsza,
szesnastoletnia Meg – rozważna piękność; piętnastoletnia, impulsywna Jo –
chłopczyca o literackich ambicjach; łagodna i chorobliwie nieśmiała trzynastoletnia
Beth – posiadaczka złotego serca i ogromnego talentu muzycznego; wreszcie – rozpieszczona
dwunastoletnia artystka Amy, „o
niebieskich oczach i złotych lokach”. Trwa wojna secesyjna. Ojciec rodziny,
pastor, służy jako kapelan w szeregach armii Unii. Dziewczynki mieszkają z
matką, pieszczotliwie zwaną przez nie Marmisią, i wierną służącą Hanną. Z
pogodą ducha i godnością znoszą biedę, w którą popadła rodzina, niegdyś zamożna,
zapewne należąca do „wyższej klasy średniej”. Powieść
śledzi ich dojrzewanie, drogę, na której „małe kobietki” staną się po
prostu kobietami.
